Zabytki naszej gminy

Kościół w Drobninie

Budowę kościoła w Drobninie rozpoczęto w maju 1935 roku, a zakończono w październiku 1936 roku. Kościół zaprojektował inż. arch. Franciszek Morawski. Grunt pod kościół i plebanię przekazał właściciel S.Ponikiewski. Świątynia powstała z dobrowolnych ofiar, darowizn i dochodów z imprez. Kościół w Drobninie p.w. Serca Bożego konsekrował ks. kardynał August Hlond. W czasie okupacji kościół zamknięto i zamieniono na magazyn zbożowy. Parafianie przechowywali kielich, monstrancję oraz księgi parafialne. Po zakończeniu działań wojennych w 1945 roku świątynię ponownie otworzono. Dwa lata później zainstalowano w niej organy i dzwon.

Obrazek

Żyrandole wykonali miejscowi kowale. Kościół był odnawiany kilka razy, otrzymał witraże, nowoczesną zachrystię, ogrzewanie. Kościół jest murowany, tynkowany, kryty dachówką w stylu neoromańskim, jednonawowy z wysuniętymi trzema absydami. Od frontu posiada asymetryczną wieżę. Ma trzy ołtarze.


Kościół w Oporowie

Kościół parafialny powstał w Oporowie przy osadzaniu wsi na prawie średzkim na przełomie XII i XIV wieku. Najprawdopodobniej jednak Oporowo wraz z Oporówkiem i Krzemieniewem otrzymało kościół parafialny św. Marcina i św. Klemensa już w XII w. W czasie okupacji kościół był zamknięty. Budynek zachował swój pierwotny kształt - konstrukcja szkieletowa z wypełnieniami ceglanymi, tynkowanymi. Pod częścią kościoła znajduje się krypta. Ołtarz główny, późnobarokowy z końca XVIII w. z rzeźbami świętych i obrazem Matki Boskiej Różańcowej z Dzieciątkiem w polu głównym pochodzi z 1640 r. a 2 ołtarze boczne z lat 1720 - 1730.

Obrazek

 Na cmentarzu przykościelnym zachowały się: kaplica grobowa roku Chełkowskich, grobowce rodu Ponikiewskich i Franciszka Dzierżykraja Morawskiego, szambelana, marszałka Wielkiego Księstwa Poznańskiego i dziedzica Luboni oraz tablica ku czci ofiar I wojny światowej i Powstania Wielkopolskiego.


Pałac w Oporowie

Obrazek

W Oporowie zachował się pałac, zbudowany około 1800 r. dla Ignacego Morawskiego lub około 1809r. z okazji zaślubin z Paulą Łubieńską.
W 1906 r. został przebudowany w stylu empire. Zwrócony fasadą na północ, dwór ma cechy klasycystyczne, zaś dobudowane skrzydła są neobarokowe. Budowla w całości jest murowana i otynkowana.Wokół pałacu rozciąga się park z regularną siecią alejek spacerowych. Posiada charakter założenia nieregularnego z przewagą elementów krajobrazowych.



Dwór w Luboni

Obrazek
Zbudowany został na przełomie XVIII i XIX w., na planie prostokąta, wymurowany z cegły. Elewacja tworzy 4 bryły o nierównej linii oraz ilości kondygnacji.

W zachodniej części znajduje się dwukondygnacyjna kaplica. Kondygnacje oddzielone są gzymsem, elewacje zwieńczone frezem w formie wsporników. Dwór okala park. Park położony jest w dolinie rzeki Samicy, która wpada do Rowu Polskiego. Na uwagę zasługuje aleja topoli włoskich, nazywana aleją Mickiewicza.

W parku znajduje się kanapa złożona z 4 głazów dużych i 4 małych nazywana kanapą Mickiewicza, jest wiele drzew – pomników przyrody m.in. dęby liczące kilkaset lat, są modrzewie, topole, klony, wierzby i wiąz. W 1831 r. w Luboni gościł Adam Mickiewicz. Na elewacji frontowej dworu znajduje się tablica upamiętniająca pobyt wieszcza. (fot. www.wikipedia.pl)


Kościół w Pawłowicach

Pierwotny kościół parafialny w Pawłowicach zbudowany był z drewna. Na jego miejscu w 1440 r wybudowano nowy, również drewniany. Obecny kościół został zbudowany jako kaplica dworska w 1597 r. z fundacji Bartłomieja i Doroty z Rydzyńskich Wierzbno-Pawłowskich. Kaplicę poświęcił w 1629 r. sufragan Bajkowski – pod wezwaniem N.M.P Śnieżnej. W 1741 r. dzięki staraniom Andrzeja Mielżyńskiego dobudowano do kościoła kaplicę północną pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. W latach 1772 - 75 kościół został odrestaurowany, wtedy też zapewne dobudowano kaplicę południową. Na początku XX wieku świątynię powiększono i dobudowano zakrystie.

Obrazek
Kościół jest budowlą salową na rzucie prostokąta, z kwadratową wieżą zwieńczoną hełmem barokowym i kartuszem z datą 1772 r., herbem Leliwa Czapskich. W ołtarzu głównym z 1906 r. znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, a w ołtarzu południowym obraz Matki Boskiej Śnieżnej - oba z XVII wieku. Z tego okresu pochodzi także ambona w kształcie globu ziemskiego podtrzymywana przez anioła. Ołtarze w kaplicach oraz ambona są późnobarokowe z ornamentami rokokowymi. Na przykościelnym cmentarzu stoi obelisk z piaskowca z tablicami, na których wypisano nazwiska poległych w latach 1914-20. Kościół otoczony jest murem z końca XVI wieku. Obok kościoła ustawiono kamienną, barokową figurę świętego Józefa z Dzieciątkiem z 1743 roku.

Pałac w Pawłowicach

Został wybudowany w latach 1779-1783 przez rodzinę polskich magnatów Mielżyńskich. Obiekt główny wraz z oficynami i galeriami zaprojektowany został przez K.G. Langhansa w przepięknym, klasycystycznym stylu. Jego wnętrza natomiast są dziełem J.C. Kamsetzera. Pałac jest budowlą trzykondygnacyjną, trzynastoosiową z mansardowym dachem. Front pałacu zdobią 4 alegoryczne posągi kobiece, wyrzeźbione około 1785 roku. Między oknami znajdują się płaskorzeźby stiukowe. Korpus pałacu, galerii, oficyny i domki odźwiernych wytyczają wielki dziedziniec z klombem i szpalerami kwiatowymi. Na szczególną uwagę zasługują wnętrza pałacu, w tym doskonale zachowana Sala Kolumnowa na I piętrze.

Obrazek
Wzdłuż jej ścian rozmieszczono 24 marmurowe kolumny o kapitelach korynckich. W pałacu warto też zobaczyć salon zielony, salon jedwabny, salon błękitny, salon chiński. Wszystkie bogato ozdobione i pięknie wyposażone. Park przy pałacu założony został w latach 1783 - 1785 na miejscu dawnego ogrodu włoskiego. Rośnie tam szereg dorodnych lip, topoli, dębów, więzów i grabów. W parku utworzono też dekoracyjne stawki. Obok zespołu połacowego znajdują się dwa podwórza gospodarcze oraz kompleks budynków przemysłowych, znacznie przebudowanych. Zachowały się natomiast dawne stajnie z wozownią, ogiernia, spichlerz, młyn oraz tzw. chata na terenie ogrodów. Podczas II wojny światowej Niemcy urządzili w pałacu sanatorium dla nauczycieli. Do wyzwolenia przetrwał on w stanie niezniszczonym. W 1946 roku Polskie Towarzystwo Zootechniczne na terenie pawłowickiego majątku założyło zakład szkolenia fachowego. Od tamtych czasów do dziś pałac jest pod troskliwą opieką Instytutu Zootechnicznego w Krakowie, Zakładu Doświadczalnego w Pawłowicach. W Pałacowych wnętrzach funkcjonuje 53-miejscowy hotel.


Pałac w Drobninie

Do dziś w Drobninie zachował się park krajobrazowy z nieregularną siecią alejek, stawami, kanałem i dobrze zachowanym drzewostanem. Na terenie parku znajduje się pałac, który powstał w I poł. XIX wieku, w okresie przynależności majątku do Miłkowskich. Pałac został rozbudowany do obecnego kształtu w 1910 roku. Dwadzieścia lat później dobudowano jego część południową. Pałac reprezentuje styl klasycystyczny. Projektował go architekt S.Mieczkowski. Na terenie parku znajduje się również niewielki dom mieszkalny o kamiennych murach.

Obrazek
Warto również zobaczyć spichlerz, jeden z najstarszych budynków w zespole, pochodzący z I połowy XIX wieku, z oryginalną stolarką drzwiową. Ciekawym elementem zabudowy jest również kapliczka z podcieniem wspartym na dwóch kolumnach z kapitelami.


Pałac w Garzynie

Najcenniejszym zabytkiem Garzyna jest pałac - obecnie siedziba Ośrodka Hodowli Zarodowej. Pałac jest wpisany do rejestru zabytków. Budynek położony jest w centralnej części miejscowości na terenie parku rozciągającego się wzdłuż drogi Leszno - Gostyń.. Pałac wybudowany w końcu XIX w. założony jest na rzucie prostokąta, z sześcioboczną zrytalizowaną wieżą w narożniku południowo-wschodnim. Najlepiej zachowanym budynkiem na podwórzu jest stajnia, pochodząca z ok. 1875 r. Budynek stanowi dobry przykład typowego budownictwa folwarcznego drugiej połowy XIX w. Dobrze zachowana jest równiez obora kamienno-ceglana, zbudowana około 1933 r.

Obrazek

Pałac w Górznie

Kilometr od Jeziora Górznickiego, wśród kilkuhektarowego parku, w 1912 r. wzniesiony został okazały pałac. Dziś mieści się w nim Szpital Rehabilitacyjny MSWiA. Neoklasycystyczny zespół pałacowy w pierwotnym układzie składał się z głównego budynku i dwóch pawilonów, z których zachodni połączony był z pałacową oranżerią. Zbudowany z cegły i otynkowany pałac stoi na podmurówce, a pokryty jest dachówką kariową. Po bokach pałacu w 1966 roku dobudowano dwa prostokątne skrzydła. Budynek jest dwukondygnacyjny z trójkondygnacyjnym ryzalitem w środku. Bardzo dobrze zachował się wystrój pałacowy.

Obrazek
Ściany i sufity są bogato zdobione stiukami, niektóre drzwi mają ornamentowe szyby, a metalowe balustrady wzbogacone są gryfami z wieńcem laurowym po środku. Obiekt posiada też część hotelową, w której zapewnia się gościom komfortowe pokoje gościnne, pełne wyżywienie, opiekę medyczną z gabinetami fizykoterapeutycznymi, saunę, solarium, siłownię, rowery. Znajduje się tu kompleks boisk sportowych i kort tenisowy.